ز رنگ اشک دانستم که بی لعلش جگر خون شدنشانم کس نداد از دل ندانم حال او چون شد

Qanlı göz yaşım sübut eylər, ciyər pürxun olub,Bir deyən yoxdur nədən könlüm belə məhzun olub.

بفرقم موی ژولیدست یا آن زلف را دیدممرا از غیر سودایی که در سر بود بیرون شد

Tüklərim julidə oldu zülfünü görcək sənin,Çıxdı hər sevda başımdan, qəlb ona məftun olub.

نمی دانم که بر تو عاشقم عشق اینچنین بایدکمالی نیست مجنون را اگر داند که مجنون شد

Aşiqəm mən, bilmirəm lakin nədir sevdayi-eşq,Yox kamalı məncə, Məcnun bilsə gər məcnun olub.

ز اشک من مکن نفرت مکش دامن که خونست ایننه خونابیست کز عکس گل روی تو گلگون شد

Göz yaşımdan etmə nifrət, çəkmə gəl, damanını,Qan deyil bu, gül üzündən göz yaşım gülgun olub.

چرا سرگشته ام زینسان مگر سر رشته آهمکه مربوطست با من بسته بر دولاب گردون شد

Mən neçin sərgəştəyəm atəşli ahimlə, məgərBağlıyam əflakə, guya rəhbərim gərdun olub.

مگر شد ذره ذره نور چشمم صرف رخسارتکه نور چشم من کم حسن رخسار تو افزون شد

Gözlərim nuri məgər sərf oldu gül rüxsarinəKim, onun nuri azalmış, hüsni-yar əfzun olub.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی دسترس گر یافتم بر وصف آن قامتسبب توفیق ادراک بلند و طبع موزون شد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gər əlin çatmış, Füzuli, vəsfinə ol qamətin,Ol səbəbdəndir ki, təbin daima mövzun olub.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love