ساقیا می ده که حرفی ز آن دهان گویم تراتا نکردم مست کی راز نهان گویم ترا

Saqi, mey ver, söyləyim ol ləli-canandan sənə,Məst olarkən qoy deyim bu sirri-pünhandan sənə.

بس که از حیرت بود هر لحظه ام حال دگرحیرتی دارم که حال خود چه سان گویم ترا

Öylə bir heyrətdəyəm, halım necə izhar edim,Heyrətim izhar edər bu hali-heyrandan sənə.

کی توانم گفت حوری در لطافت یا ملکهر چه نتوان دید چون باشد که آن گویم ترا

Bəs necə ol şuxə mən huri, pəridir söyləyim,Haqlıdır əla desə hər kimsə qılmandan sənə.

ساعتی بر چشمه چشمم نمی گیری قرارزین روش می زیبد ار سرو روان گویم ترا

Çeşmimin sərçeşməsində tutmadın bir an qərar,Haqlıyam artıq desəm sərvi-xuramandan sənə.

الفت جان را ثباتی نیست می ترسم ز هجرجان من از دل نمی آید که جان گویم ترا

Can deyil dostluqda baqi, ayrılıqdan qorxuram,Ey canım, gəlmir dilim ta söyləyim mən can sənə.

شمع من یاد تو تنها نیست دور از طعنهمی کنم ذکر بتان تا در میان گویم ترا

Gər gözəllikdə adın tək söyləsəm, el tən edər,Qeyrlə birlikdə zikr etsəm, deyil nöqsan sənə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا ز گردون نگذرد شبها فضولی ناله اتسگ به از من گر سگ آن دلستان گویم ترا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Hər gecə nalən, Füzuli, kainatı tutmasa,Əksiyəm itdən əgər mən söyləsəm insan sənə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern