ز حد گذشت بدور تو بی قراری دلمشو ز حال دل بی قرار من غافل

Sənin qəminlə, gülüm, biqərar olubdur dil,Bu qəmli könlümün halından olma gəl qafil.

کسی که معتقد عشق نیست نیست کسیمذاق نشأه عشق است قابل قابل

O kəs ki, eşqə inanmaz, demə o insandır,Məzaqi-nəşeyi-eşq ilə şəxs olur qabil.

ز هر چه هست توانم برید میل ولینمی شود که نباشم بمهوشی مایل

Nədən desən kəsərəm meylimi, deyil mümkünKi, olmayam, gözəlim, bir ayüzlüyə mayil.

مراست مشکلی از عشق و چشم آن دارمکه مشکلم بگشاید ز تو ولی مشکل

Varımdır eşqdə bir müşkülüm, ümid edərəmSən ilə müşkülüm asan olur, vəli müşkil!

که کرد دعوی صبر و ثبات در عشقتکه چون نقاب گرفتی ز رخ نگشت خجل

Hanı o eşqdə səbrü səbatdən dəm uran,Niqabsız üzünü görcək olmasın o xəcil.

حریم کعبه که بر ماست طوف آن واجبز شوق طوف درت مانده است پا در گل

Təvafı bizlərə vacib olan o Kəbə eviDilər ki, xaki-dərin öpməyə ola nail.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی از سر آن کو قدم منه بیرونکه هیچ جا نبود زین شریف‌تر منزل

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kənara çıxma, Füzuli, nigar kuyindən,Onun kimi ola bilməz şərəfli bir mənzil.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love