هر لحظه صد جفا ز بلای تو می‌کشمعمری‌ست جان من که جفای تو می‌کشم

Cövründən hər dəqiqə yetər yüz bəla mənə,Xoşdur bəla, görürsən əgər sən rəva mənə.

جور فلک نمی‌کشم از بهر کام خودگر می‌کشم برای رضای تو می‌کشم

Bildim cahanda rəsmü vəfa qalmamış, yenəBihudə gözlərəm ki, edərsən vəfa mənə.

دانسته‌ام که رسم وفا نیست در بتانبیهوده انتظار وفای تو می‌کشم

Mən cövrə dözmürəm ki, yetim öz muradıma,Kamıncadır cəfa deyə, gəldi səfa mənə.

هردم هزار ساغر خونابه از جگربر یاد لعل روح‌فزای تو می‌کشم

Ləli-ləbini yad qılıb, nuş edim deyə,Min kasə qan ciyərdən edibdir əta mənə.

فرهاد و کوه کندن او را چه اعتبارعاشق منم که بار بلای تو می‌کشم

Fərhad çapdı dağ, bu hünərdirmi aşiqə,Aşiq mənəm ki, dağca çatılmış cəfa mənə.

هرشب به ماه می‌کشم از آه صد علمبنگر چه‌ها ز شوق لقای تو می‌کشم

Hicrindən hər gecə çəkirəm ah sübhədək,Yetdi nələr yolunda, gör, ey məhliqa, mənə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در عاشقی همین نه فضولی یگانه استمن هم جفای زلف دوتای تو می‌کشم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Aşiq deyə, Füzuli, düşünmə, yeganədir,Yüz başqa aşiqin var, olub rəhnüma mənə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love