ما فراغ از غم بیش و کم عالم داریمغم نداریم اگر بیش و گر کم داریم

Aləmin az-çoxunu atmışıq, olmaz qəmimiz,Yemərik qəm, ola gər artığımız, ya kəmimiz.

نیست یک دم که غمت همدمی ما نکندهمه دم خاطر شاد و دل خرم داریم

Könlümüz şad, fərəh həmdəmimizdir daim,Çünki hər dəm qəmin olmuşdu könül həmdəmimiz.

غم عشق است که دل را فرحی می بخشدفرحی در دل ما هست که این غم داریم

Könlümə zövq verən dərdi-qəmi-eşqindir,Bu qəmimlə yaşayar şən bu dili-xürrəmimiz.

شب غم را نتوان یافت به از ما شمعیکه دل سوخته و دیده پر نم داریم

Qəm şəbistanına bizdən hanı layiq bir şəm?Qəlbimizdə odumuz var, gözümüzdə nəmimiz.

گرد خاک رهت از دیده ما می شویدناله دم بدم از اشک دمادم داریم

Gözümüzdən yolunun torpağını silmək üçünAğlarıq, ahü fəğan ilə keçər hər dəmimiz.

باد پاینده غم زلف سیاهت که ازوستاختلاطی که من و عشق تو با هم داریم

Qara zülfün qəmi daim yaşasın, çünki odurSənin eşqinlə məni həmdəm edən məhrəmimiz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شاد ازانست درین دور فضولی دل ماکه غمی در دل ازان گیسوی پرخم داریم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, bu səbəbdən belə dilşadıq kim,Qəlbimizdə var onun zülfi-xəmindən qəmimiz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love