ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان مابی ذکر تو مباد زبان در دهان ما

از سکه سعادت توفیق فیض تسترایج بهر معامله نقد روان ما

آید ز ما همیشه خطا از تو مغفرتآنست مقتضای تو اینست شان ما

بر حال ما ز غیر تو لطفی نمی رسدغیر تو نیست واقف راز نهان ما

در راهت از بلا نهراسیم زانکه هستسنگ بلای تو محک امتحان ما

تا چند تن دهیم بزجر هوای نفسرحمی که گشت طعمه سگ استخوان ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نگذاشت درد عشق فضولی ز ما نشاناینست در ره طلب او نشان ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love