آزارها ز یار جفا کار می کشمتا کار او جفاست من آزار می کشم

غم می کشم ز یار و شکایت نمی کنمغم نیست چون غمیست که از یار می کشم

بر من شدست این سبب طعنه دگرکز بهر یار طعنه اغیار می کشم

میلیست هر مژه که بآن جای توتیاگرد رهت بدیده خونبار می کشم

بسیار کم چراست بمن التفات توبا آنکه من جفای تو بسیار می کشم

بر یاد قامتت همه شب تا دم سحرآه دمادم از دل افگار می کشم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. می می کشد رقیب فضولی ز جام وصلمن در فراق حسرت دیدار می کشم

Hər zülm edib mənə o sitəmkar çəkmişəm,Etdikcə o, cəfanı, mən azar çəkmişəm.

Heç bir şikayət etməmişəm, dözmüşəm qəmə,Qəm çəkmirəm ki, mən qəmi-dildar çəkmişəm.

Tə’n eyləyir rəqib mənə, vəchi var ki, mənYarın yolunda təneyi-əğyar çəkmişəm.

Sən getdiyin yolun tozunu tutiya kimi,Kiprik mililə didəmə, ey yar, çəkmişəm.

Yadi-qədinlə mən gecələr sübhədək müdamDərdli könüldən ahi-şərərbar çəkmişəm.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nuş eyləyir, Füzuli, rəqibim meyi-vüsal,Mən hicr oduyla həsrəti-didar çəkmişəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love