گر چشم برخسار تو صد بار گشادمهر بار دو صد سیل برخسار گشادم

Yüz dəfə göz açdım güli-rüxsarına, ey can,Hər dəm üzə açdım iki yüz seyl ilə tufan.

فریاد کنان راز دلم پیش تو بگشادهر سیل که از دیده خونبار گشادم

Hər sel ki, axıtdım yoluna didələrimdən,Fəryad edərək sirrimi açdı sənə hər an.

آه از تو که ناگفته باغیار گشادیهر راز که پیش تو من زار گشادم

Hər sirr ki, gizlində demişdim sənə, ey gül,Əğyara dedin, saxlamadın sən onu pünhan.

تا چشم گشادم بتو دیدم ز تو آزارفریاد که بر خود در آزار گشادم

Açdım sənə göz, gördüm əziyyət, sitəm, azar,Açdım öz əlimlə özümə bir dəri-əhzan.

بختم بنگر در ره او کز پی راحتدر رهگذر سیل فنا بار گشادم

Gör bəxtimi, rahətlik umurdumsa yolunda,Dəhşətli bəla seylinin ağzındayam əlan.

گر سینه خراشیدم و خستم عجبی نیستراهی بدل از بهر غم یار گشادم

Qıldımsa əgər sinəmi çak, axırı tapdımDərdindən onun qəlbimə yol açmağa imkan.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کارم گرهی داشت از آن زلف فضولیآن زلف گرفتم گره از کار گشادم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Zülfündə işim çün düyün olmuşdu, Füzuli,Tutdum səri-zülfündən, açıldı düyün asan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love