به رخسارت دمی دل دیده خونبار نگشایدکه سیلی از سرشک آن بر رخسار نگشاید

Könül bir dəm gözün rüxsarinə, ey nazlı yar, açmazKi, seyli-əşki rəşkindən üzə biixtiyar açmaz.

ز بار غم نرستم در ره عشق و چنین بایدکه ره رو در مهالک تا تواند بار نگشاید

Rəhi-eşqində bir dəm açmadım qəm yüklərin, çünkiXətər gördükdə bir yerdə müsafir, orda bar açmaz.

بجان دادن نجات از عقد گیسویش نیابد دلبآسانی کسی این عقده دشوار نگشاید

Nəcat axtarmayır könlüm ölümlə qeydi-zülfündən,Bu müşkül qeydi asanlıqla hər bir namdar açmaz.

نیارم جز شکایت بر زبان از یار در هر جاچرا بر من زبان طعنه اغیار نگشاید

Mənə hər yerdə yarımdan şikayət etmək adətdir,Gün olmaz təni əğyarın könüldə bir qübar açmaz.

گره شد در دل ما این تحیر کز چه رو یاربدل ما چون گره زان زلف عنبر بار نگشاید

Salıbdır qəlbə min heyrət, nədəndir bilmərəm, ya Rəb,Düyünlər var bu könlümdə, o zülfi-mişkbar açmaz.

چه باشد گر نشوید خاک راهش گریه از چشمموزان مه بر دل زارم در آزار نگشاید

Yusam gər xaki-rahın göz yaşımla, var ümidim ki,Gəlib dərdü ələmdən bir qapı qəlbə nigar açmaz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی کی تواند بست بر خود زیور تقویمگر آن ماه طلعت پرده از رخسار نگشاید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli taqətü təqvanı tərk etməz bu aləmdə,Əgər öz çöhrəsindən pərdəni ol gülüzar açmaz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love