گر چشم برخسار تو صد بار گشادمهر بار دو صد سیل برخسار گشادم

فریاد کنان راز دلم پیش تو بگشادهر سیل که از دیده خونبار گشادم

آه از تو که ناگفته باغیار گشادیهر راز که پیش تو من زار گشادم

تا چشم گشادم بتو دیدم ز تو آزارفریاد که بر خود در آزار گشادم

بختم بنگر در ره او کز پی راحتدر رهگذر سیل فنا بار گشادم

گر سینه خراشیدم و خستم عجبی نیستراهی بدل از بهر غم یار گشادم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کارم گرهی داشت از آن زلف فضولیآن زلف گرفتم گره از کار گشادم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love