ای لعل سخن گوی تو کام دل زارم
What is a ghazal?
Ghazal: a lyric poem of couplets (beyts) on a single rhyme. The closing couplet is the maqta: there the poet signs with a pen name.
ای لعل سخن گوی تو کام دل زارموقتست که کام دل از آن لعل بر آرم
Ol ləli-süxənguyinə aşiq dili-zarım,Qoy bir kam alım indi o ləblərdən, a yarım!
می خواهم از آن لب سخنی بشنوم اماتا لب بگشایی بسخن صبر ندارم
Istərdim o ləbdən eşidim bir söz, heyif ki,Sözçün dil açınca tükənir səbrü qərarım.
بگشا بتکلم لب و با من سخنی گویکز شوق رسیدست بلب جان فگارم
Aç ağzını bir nitqə gəlib virdi-kəlam et!Şövqünlə gəlib can ləbə, ey çeşmi xumarım!
این جان بلب آمده نذر سخن تستهرگاه که خواهی تو بگو من بسپارم
Bircə sözünə canımı qurban demişəm mən,Hər vaxt kefindir, de edim mən də nisarım.
این نیز ز ذوق سخن تست که قاصدآورد پیامی ز تو و برد قرارم
Bircə sözünün zövqünə bax, gör necə qasidSəndən mənə peyğam gətirib aldı mədarım.
در رشته کارم گره افتاد ز زلفتلطفی کن و بگشا گره از رشته کارم
Hər bir işimə vurdu düyün zülfün, amandır,Aç bu düyünü ta açıla rişteyi-karım.
Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با آب حیاتم نبود کار فضولیمن کشته لعل لب جان پرور یارم
Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Olmaz işim heç abi-həyat ilə, Füzuli,Öldürdü məni çünki dodağilə nigarım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fuzuli-qezel-326
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
She told her God of her secret pain,Of the thing whereof her heart was fain:
Məcnunun Leyli vəfatından xəbərdar olduğudur və dust yadı ilə dünyadan getdigidirMöhnət çəmənində gül dərənlər,Aləmdə yaman xəbər verənlər
Bu, Zeydin Leyli ilə Məcnunu rö'yasında gördügüdürOl məşhədə Zeyd olub mücavir,Asari-sədaqət etdi zahir.
Bu, bəyani-üzri-tə'lifi-kitabdır və tarixi-zəmani-fəthi-babdırEy kilki-rəvəndə, barəkallah!Oldun məni-rəhnəvərdə həmrah.
Poems by other poets · Love
بینیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا
Gəraylı: Məni eşqə salan dilbərMəni eşqə salan dilbər,Sən ha belə deməmişdin,
Yar məniBir söz ilə mən duzağa tutuldum,Bu qərib ellərdə yaxdı yar məni,
Füzulinin bir qəzəlini tərbiDərdə düşdüm əsərindən sitəmi-hicranın,Çarədən ötrü dolaşdım nərəsin dünyanın.