درد دل ما را ز ره لطف دوا کنلطفی بنما چاره درد دل ما کن

عمریست که مشتاق لقاییم خدا رازین بیش مشو پرده نشین عرض لقا کن

از پای در افتادم و از سر بگذشتماز بهر خدا فکر من بی سر و پا کن

آزردن دلها اثر نیک نداردتا چند جفا پیشه کنی ترک جفا کن

محرومی عشاق روا نیست ز وصلتبی رحم مشو حاجت عشاق روا کن

ای دل مزن از سلسله زلف بتان دمبشنو سخن من حذر از دام بلا کن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عاشق روشی دارد و معشوق طریقیگر یار جفا کرد فضولی تو وفا کن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love