من چه کردم که مرا از نظر انداختهنظر لطف بجای دگر انداخته

هست بنیاد وفای همه خوبان محکمتو سبب چیست که این رسم برانداخته

خشک ساز اشک من ای باد که ضایع نشودخاک راهش که بدین چشم تر انداخته

ای صبا حال دلم چیست دران کوی بگودی شنیدم که بدان جا گذر انداخته

آب شمشیر جفای تو مگر بنشاندآتشی را که توام بر جگر انداخته

سربلند است میان همه اهل نظرتو بتیغ ستم او را که سر انداخته

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سبب رفعت قدر تو فضولی این بسکه سر عجز بدان خاک در انداخته

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love