مه من شام غمت را سحری پیدا نیستآه ازین غم که ز مهرت اثری پیدا نیست

بر تو گر من نگزینم دگری نیست عجبچه کنم در همه عالم دگری پیدا نیست

دل شد آواره و زد عشق تو آتش در تنخانه ام سوخت ، ز آتش شرری پیدا نیست

غالبا سیل غمت برد ز جا دلها راکز دل گم شده ما خبری پیدا نیست

گم شدم در صف عشاق نپرسید آن مهکه درین دایره خونین جگری پیدا نیست

اشک را خوار مبینید که در بحر وجودطلبیدیم ازین به گهری پیدا نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در ره عشق فضولی دم رسوایی زدچند گویید که صاحب نظری پیدا نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love