Saraldı mehr tək yüzüm cəmalın iştiyağından.Məhi-no tək zəif oldum iki qaşın fərağından.

Ruxü zülfindən ayru ancə ağlar qanlu çeşmim kim,Gecədən gündüzi bilməz, qaranı seçməz ağından.

Məlamət daşı birlə bu bəlakeş canım öldürdüm,Cəzası budurur qul kim, qalur sultan yasağından.

Ğəmin yeridürür könlüm ana səbrü xürd yuməz,Nə yarayər kişinün kim, ötsə kim, ötə aslan yatağından.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Cigərxun Kişvəri tək xali bilməz kimsə hicrindən,Ğəriq əhvali nə bilsün yaxın dərya qırağından.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets