Ağ badam çiçəkləri
Təbrizdə badam ağacları çox
Borana düşdü yenə,Ağ badam çiçəkləri.Səpildi yer üzünə,Ağ badam çiçəkləri.
Dağım-dağım oldular,Açılmadan soldular.Yellərə sovruldularAğ badam çiçəkləri.
Necə dözsün bu torpaq,Yandı bağça, yandı bağ.Bir də nə vaxt açacaqAğ badam çiçəkləri.
Təzəcə gülürdülər,Riqqətə gəlirdilər.Sanki dil bilirdilərAğ badam çiçəkləri.
Birdən dara düşdülər,Tufanlara düşdülər.Hardan-hara düşdülərAğ badam çiçəkləri.
Keçdim alovdan, közdən,Yol saldım, dağdan, düzdən.Yenə ayrıldım sizdənAğ badam çiçəkləri.
Şahid edək ərzi də,Görsün ərzin özü də.Zülm etdilər sizə də,Ağ badam çiçəkləri.
Nə idi günahınızGünahsızsız axı siz.Yerdə qalmaz ahınızAğ badam çiçəkləri.
Arzular gülər bir də,Durular göy də, yer də.Yaz gələr, gələr bir dəAğ badam çiçəkləri.Ağ badam çiçəkləri.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/medine-gulgun-ag-badam-cicekleri
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Çox zaman deyirlər tənha qalma sən,Tənhalıq kövrəldir insanı bəzən.
On səkkiz yaşınız qayıdır geri1941-45-ci illər müharibəsində*iştirak edən bacılarıma*
ÇağırXalq şairi Süleyman Rüstəmə*Nə zaman ki, könlün düşdü tufana,
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
Poems by other poets · Nature and spring
Səninlə mən görüşəndə,Qolum doladım belinə.
Dəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsınDəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsın,Salan aşiqləri pərgardən pərgarsız qalsın.
Çəkmə, ey dust, məni məscidi-viranə sarıÇəkmə, ey dust, məni məscidi-viranə san,Genə çəksən də məni, çək barı meyxanə sarı,
Gene bu tazə, könül mehri bir cavanə salıbGenə bu tazə, könül mehri bir cavanə salıb,Genə bu pir, ələ bir Yusifi-zəmanə salıb.