Azərbaycan – qayalardabitən bir çiçək,Azərbaycan – çiçəklərin içində qaya.Mənim könlüm bu torpağıvəsf eləyərək,Azərbaycan dünyasındanbaxar dünyaya.

Azərbaycan – mayası nur,qayəsi nur ki...Hər daşından alov dilli ox ola bilər.«Azərbaycan!» – deyiləndə ayağa dur ki,Füzulinin ürəyinə toxuna bilər.

Oğulları Kür gəzdirər biləklərində,Oğulların göz atəşigözəl əridir.Azərbaycan şəhərinin bəbəklərindəQütb ulduzu,dan ulduzu gözəlləridir.İllər olub – kürrələrdə dəmir olmuşuq,Sərhədlərdə dayanmışıq küləkdən ayıq.Od gölündə,buz çölündə gəmi olmuşuq,Biz Bakının ilk səadət carçılarıyıq.

Min illərlə zülmətlərə yollar açıqdı,Dalğalandı Sabirlərinümman dünyası,Azərbaycan qatarı da yollara çıxdıDağılanda Qoca Şərqin duman dünyası.

Azərbaycan – mayası nur,qayəsi nur ki...Hər daşından alov dilli ox ola bilər.«Azərbaycan!» – deyiləndəayağa dur ki,Ana yurdun ürəyinə toxuna bilər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland