Laçınım
Laçınm, Laçınım- kəsilən əlim,Düşmən caynağında yetim gözəlim.Yolmu var, yanına hayandan gəlim?!Laçınım, Laçınım, yaralı quşum,Kimin var, halını kimdən soruşum?!
Dərdindən oxuyan...”Ay Laçın” deyir.Qalıb o yerlərdə əlacım deyir.Bəs indi mən kimə əl açım, deyim:Laçınım, Laçınım, yolu yoxuşum,Kimin var, halını kimdən soruşum?!
Laçınım, Laçınım,”Kəsmə şikəstə”m,Gah zilə ucalır, gah ötür pəsdən.Həvəsi, nəfəsi, səsi qəfəsdə...Laçınım, Laçınım,yaralı quşum,Kimin var, halını kimdən soruşum?!
Ömrümüz çürüyən ömr oldu niyə,Tanrıdan bu sayaq əmr oldu niyə?Yolların bu sayaq yomruldu niyə?Yolu yomrulmuşum,yaralı quşum,Kimin var, halını kimdən soruşum?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-ismayil-lacinim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
تو مپندار که او مستی ازین می دارد
Qız və nənə“Dəbistan”ın əvvəlinci nüsxəsinin 11-ci səhifəsində rus ədibi Pozdnyakovdan tərcümə*Qız nənəsinə deyir:
SevdiyimQədəm basdın didələrim üstünə,Sən xoş gəldin, səfa gəldin, sevdiyim.
Barilahim qismət etmişBarilahim qismət etmişYaxşı yoldaşlan məni,