Mujir al-Din Baylaqani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام
Rubai 113گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم
Rubai 118روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم
Rubai 119در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم
Rubai 134هر تخم که کاشتم نیامد به دروتا چند خورد کهنه دلم غصه نو
Rubai 135چون سایه نه نیستم نه هستم بی تووز سایه خویشتن گسستم بی تو
Rubai 136وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟جانی که مراعات دلم کردی کو؟
Rubai 138ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Rubai 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Rubai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Ghazal 8بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست
Ghazal 19ای شب خجل ز مویت گل تنگ دل ز رویتکوثر عرق گرفته از شرم خاک کویت
Ghazal 42نیک بدعهد گشت یار این بارسخت سست است شکل کار این بار
Ghazal 45شمع دل را شب هجران تو سر سوخته اممرغ جان را گه سودای تو پر سوخته ام
Ghazal 55ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازینهر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین
Ghazal 56داد دلم به دست غم طره دلربای توبرد به عرض بوسه جان عارض جانفزای تو
Ghazal 57بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوختهدر گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته
Ghazal 58مکن ای دوست دوای من دلریش بدهپرده زین بیش مدر بوسه ازین بیش بده
Ghazal 68باز از دو لب به عالم صد شور درفگندیبنیاد عمر ما را یکباره بر فگندی
Qit'a 11زهی شکسته رواق سپهر نیلی راصدای صیت بلندت که در جهان عام است
Qit'a 13ای آنکه لطیفه های طبعتاجرا ده صد هزار جان است
Qit'a 17کرم پناه جهان عز دین تویی که ز توبها و عزت دین هر زمان برافزونست
Qit'a 19مرا دوای دل خسته ساخت خواجه رفیعبه گوهری شبه صورت که کم ز لؤلؤ نیست
Mulamma' 51اتی النیروز یا ظل الالهو من بجلاله الدنیا تباهی
Complaint 11هنگام آنکه صبح صف آسمان شکستاول نفس که زد دم شب در دهان شکست