Mujir al-Din Baylaqani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم
Rubai 135چون سایه نه نیستم نه هستم بی تووز سایه خویشتن گسستم بی تو
Rubai 138ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Rubai 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Rubai 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Qasida 1برید عقل ترا کی برد به ملک صفاکه دل هنوز به بازار صورتست ترا
Qasida 56امن الرقیب نوائب الایامفسرت و عم عجائب الایام
Qasida 65نامزد غمی ز دهر ای دل سر گرفته هانزیر میا نه خوش نشین چون غم تست بیکران
Qasida 68خسرو زرین سپر دوش شد اندر کمانتافت چو نیم آینه جرم مه از قیروان
Qasida 69ای ز لبت لاله را آب خوشی در دهانآتش روی تو بس آینه عقل و جان
Qasida 70طارم چارم نهفت پرتو شمع جهانخیمه زربفت گشت نوبتی آسمان
Qasida 71رفت ز ماهی برون چشمه آتش فشانشمع فلک را ز صفر سفره نهاد آسمان
Ghazal 18آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟
Ghazal 25رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد
Ghazal 30عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد
Ghazal 32مهر تو هرگز ز جانم نگسلدیاد تو هیچ از زبانم نگسلد
Ghazal 35جانا خبر وصل تو زی ما که رساند؟یا قصه ما سوی تو تنها که رساند؟
Ghazal 37بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند
Ghazal 38باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند
Ghazal 47نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم
Ghazal 48باز ناز ماهرویی میبرمباز مهر کینهجویی میبرم
Ghazal 49شاید که ز تو یک نفس آسوده نباشیمجز زیر پی عشق تو فرسوده نباشیم
Ghazal 50گر ترا راحت جان می گویمآشکارا نه نهان می گویم
Ghazal 71گره مشگ بر سمن چه زنی؟لشکر زنگ بر ختن چه زنی؟
Ghazal 74گر تو آنجا که تویی انده ما داشتییدل ما در غم و اندوه چرا داشتیی؟
Ghazal 75می دان که باز راه ستم بر گرفته ایکز پیش گوش زلف به خم بر گرفته ای
Complaint 9کار عالم سستبنیاد آمدستآسمان را پیشه بیداد آمدست
Qit'a 12سپهر قدرا در قبضه کفایت تستنظام هر چه برون از سراچه قدم است
Qit'a 18شاها بدان خدای که آثار صنع اوجان بخشی و خرد دهی و بنده پروریست
Qit'a 20شاها تویی آنکه از بزرگیبر سقف سپهرت آستانهست