Rubai 77

ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنت‌کدهٔ عشق تو نام دل من

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 82

از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 87

اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 92

هر گه که گذر کنم بر آب صافیوز شوق نظر کنم در آب صافی

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 96

ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 3

ای هجر تو خون کرده جگر یاران رااز وصل تو شادی دل غم‌خواران را

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 6

زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 9

ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 14

با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 27

ما را به امید زندگانی بگذشتدور از رویت دور جوانی بگذشت

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 29

چون زرد شد از رنج گل رعنایتشد رنج خجل ز روی شهرآرایت

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 32

این سنگ که از آب روان می‌گرددپیوسته بسان آسمان می‌گردد

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 34

زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 35

زلفت که ز ماه تکیه‌گاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 43

در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لب‌های تو مستی نکند

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 54

شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 62

با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 65

می‌آیم و از شرم چنان می‌افتمکز زندگی خود به گمان می‌افتم

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 78

از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 85

با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 97

یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 1

انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 8

عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 22

گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 24

تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 26

ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیستوز حسن تو ماه را یکی از صد نیست

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 30

ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 31

ای عرصه تبریز زیانت مرسادآسیب زمان به مردمانت مرساد

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 37

دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 41

گویند فلان سلطنتی می‌راندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند

Homam TabriziRubai1 min