Homam Tabrizi · Rubai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Rubai 31ای عرصه تبریز زیانت مرسادآسیب زمان به مردمانت مرساد
Rubai 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Rubai 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Rubai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rubai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Rubai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Rubai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Rubai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Rubai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Rubai 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Rubai 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Rubai 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Rubai 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن
Rubai 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن
Rubai 75چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Rubai 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Rubai 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Rubai 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Rubai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Rubai 99گه رهزن و گاه رهنمون میآییگاهی ز درون گه ز برون میآیی
Rubai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Rubai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Rubai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Rubai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Rubai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Rubai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Rubai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Rubai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Rubai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد