Homam Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Mufrad 22مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبیستکه طبع را ز لبت در دهان همیآید
Mufrad 23بهانه میطلبد دوست گفتگویی راوز این متاع شود گرم عشق را بازار
Rubai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Mufrad 24بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش
Mufrad 25آن همیخواندم همیبوسیدمشدر سواد دیده میمالیدمش
Rubai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Mufrad 26همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق
Ghazal 28مشتاب ساربان که مرا پای در گل استدر گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است
Rubai 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Ghazal 32در شهر بگویید چه فریاد و فغان استآن سرو مگر باز به بازار روان است
Ghazal 38دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست
Rubai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Mufrad 39در سماع آمد بت خوبان چینآفتابی بر زمین در چرخ بین
Rubai 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Rubai 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند
Ghazal 43از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شبهای مرا خود سحری نیست
Mufrad 44مینویسم پیش جانان نامهایکاشکی من نامه خود بودمی
Rubai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Ghazal 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Rubai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rubai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Rubai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Rubai 51نی حال دلم یکان یکان میگویدوان راز که داشتم نهان میگوید
Ghazal 52هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد
Rubai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Ghazal 54سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد
Rubai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Ghazal 56جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد
Rubai 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز