Majzub Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آتشی دارد اضطراب سپندبیتبی نیست پیچ و تاب سپند
Rubai 49آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه
Ghazal 52جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد
Ghazal 55ساقیا روی بهار تو مبارک باشدباده پیش آر که کار تو مبارک باشد
Rubai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Rubai 56چشمم که سرشک لالهگون میآردرازیست که از پرده برون میآید
Ghazal 57پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود
Ghazal 60کی وعدههای لعل تو از یاد میرودکی ذوق شادی از دل ناشاد میرود
Rubai 61مجذوب از این جهان فانی بگریزاز دهر چو عمر جاودانی بگریز
Ghazal 69شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دلآرای وصل خرم و خندان رسید
Rubai 72بیدوستیت به خضر ننگ است حیاتکافر هم گفت یا علی یافت نجات
Rubai 74ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار میپرستان کردن
Rubai 75جانا دل دوستان شکستن تا کیدر آتش دل بیتو نشستن تا کی
Rubai 80قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما
Ghazal 89آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار
Ghazal 93دشنام دوست خوشتر از حرف خوشتر غیرزهری که آید از دوست خوشتر ز شکّر غیر
Ghazal 97سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دلها در عنایت باز
Ghazal 117اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باشنجات هر دو جهانت هواست صادق باش
Ghazal 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Ghazal 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Ghazal 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Ghazal 132صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Ghazal 135از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Ghazal 137پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَکسیر کردم همه خوبان جهان را یک یک
Ghazal 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Ghazal 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Ghazal 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Ghazal 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Ghazal 164ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خونآب جگر در آستین دارم
Ghazal 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم