Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به یادت صبح بر گلشن گذشتمز سرو و لاله و سوسن گذشتم
Ghazal 150جامی بده که از دل و جانت دعا کنیمچون جان خود وجود تو را بیبلا کنیم
Ghazal 156چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم
Ghazal 160ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم
Ghazal 162زاهد مگو که مست شراب دو سالهامچشمی گرفته است به باد پیالهام
Ghazal 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Ghazal 173من از آن کلاهِ همّت که به طرْف بر شکستمچه طلسم آرزوها که به یکدگر شکستم
Ghazal 176پیمانهکش و رند و خراباتی و مستیمتزویر ندانیم همینیم که هستیم
Ghazal 178چشم تر آخر به رویش بینقاب انداختیمدامن آلودهای بر آفتاب انداختیم
Ghazal 179از ریا طرفی نبستم ترک عادت میکنممیروم در حلقه مستان عبادت میکنم
Ghazal 181ای دل بیا که مژده وصلی شنیدهامروز خوشی به طالع خود باز دیدهام
Ghazal 183به خون دیده مکتوبی نگارمیکایک عرضه دارم آن چه دارم
Ghazal 186گردیدهام غبار و پناهی گرفتهامبر طرف دامنی سر راهی گرفتهام
Ghazal 193این که آید یار یا خورشید تابانست اینماه خوشرفتار یا سرو خرامانست این
Ghazal 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Ghazal 201ای فلک بردی ز شاهان گر چه تاج از حد برونمن به درویشی گرفتم از تو باج از حد برون
Ghazal 202خویش را تند و تلخ زود مکنآتش خشم را سجود مکن
Ghazal 207چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته
Ghazal 209ای روشن از خاک درت چشم جهانبین همهمهر تو چون شیر و شکر با جان شیرین همه
Ghazal 219ای سر سروقامتان خاک ره نیاز توعجز تمام خوشنما در بر کبر و ناز تو
Ghazal 226ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Ghazal 234سرگشته و پریشان تا کو به کو نگردیواقف ز راز این بحر چون آب جو نگردی
Ghazal 252حاشا که ماه چارده و شمع خاوریدر صد هزار پرده عیان در برابری
Mufrad 1خوبی از هر کس که بینی شکر حق را دان صواببر کتانبافنده واجب شد دعای آفتاب
Musammatحُسن را آیینهای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود
Ghazal 1..........................
Rubai 1عالم تن و روح لا اله الا هوستاز دولت مغز آبرو دارد پوست
Masnavi 2مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
Mufrad 2همین بس است به عالم دلیل مستی دوستکه هر چه هست به عالم دلیل هستی اوست
Masnavi 3شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین