Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار میپرستان کردن
Rubai 75جانا دل دوستان شکستن تا کیدر آتش دل بیتو نشستن تا کی
Rubai 80قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما
Ghazal 89آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار
Ghazal 93دشنام دوست خوشتر از حرف خوشتر غیرزهری که آید از دوست خوشتر ز شکّر غیر
Ghazal 97سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دلها در عنایت باز
Ghazal 117اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باشنجات هر دو جهانت هواست صادق باش
Ghazal 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Ghazal 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Ghazal 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Ghazal 132صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Ghazal 137پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَکسیر کردم همه خوبان جهان را یک یک
Ghazal 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Ghazal 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Ghazal 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Ghazal 164ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خونآب جگر در آستین دارم
Ghazal 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Ghazal 169دل دادهایم و تحفه دردی گرفتهایمخون خوردهایم و چهره زردی گرفتهایم
Ghazal 174دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم
Ghazal 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Ghazal 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Ghazal 206باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن
Ghazal 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Ghazal 217نیم جو معتقدِ طاعتِ بیگریه مشونرسد کِشتهٔ بیآب به سر حد درو
Ghazal 220ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو
Ghazal 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Ghazal 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Ghazal 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Ghazal 232نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Ghazal 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می