Shams Maghrebi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
صبح ظهور دم زد و عالم پدید شدبهر رخت ز مشرق آدم پدید شد
Ghazal 64پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد
Ghazal 68دل همه دیده شد و دیده همه دل گردیدتا مراد دل و دیده ز تو حاصل گردید
Ghazal 85رخ زیبای تو را آینه ای میبایدکه رخت را بتو زانسان که توئی بنماید
Ghazal 110تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش
Ghazal 111بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاککه تا تو چهره خود را بدو کنی ادراک
Ghazal 116اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام
Ghazal 118ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم
Ghazal 121بر دو عالم پادشاهی میکنمگرچه از ایزد گدایی می کنم
Ghazal 127ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم
Ghazal 155عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو
Ghazal 159لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم بادهمدامم از لب ساقی بود مجموع آماده
Ghazal 161ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده
Ghazal 174مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی
Ghazal 1خورشید رخت چو گشت پیداذرّات دو کَون شد هویدا
Ghazal (another source) 2چو بحرنامتناهی ست دایما امواجحجاب وحدت ریاست کثرت امواج
Ghazal (another source) 3می نماید هر زمان روی از پریرویی دگرتا کشد هر دم گریبان من از سویی دگر
Miscellaneous poem 5در مطبح کاینات تار ابلیس استمستوجب لعن بی شمار ابلیس است
Rubai 6پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبودوین ملت و دین و مذهب و کیش نبود
Ghazal 8هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا
Fahlaviyyat 13مرده دیلم چو اویان نیوه بشنیربِبُر چویان دیلم به بر و ژیر
Rubai 14تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم
Rubai 18بر چهره یار ما نقابست جهانبر بحر وجود او حباب است جهان
Rubai 20گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من
Rubai 21ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون
Rubai 23آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو
Ghazal 24چنان مستم چنان مستم چنان مستکه نه پا دانم از سر نه سر از دست
Rubai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
Rubai 28با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای و از کجا آمده ای
Ghazal 33انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است