Nasimi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما
Ghazal 11ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نماگشته عیان ز روی تو ذات و صفات کبریا
Ghazal 15ای رموز لوح رویت عنده امالکتابکرده طی پیش جمالت نامه حسن آفتاب
Ghazal 19زهی جمال تو مستجمع جمیع صفاترخ تو آینه رونمای عالم ذات
Ghazal 20ای کعبه جمال توام قبله صلاتحسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات
Ghazal 21اگرچه چشمه نوش تو دارد آب حیاتدلیل ما خط سبز تو است در ظلمات
Ghazal 23هیچ میدانی که عالم از کجاست؟یا ظهور نقش آدم از کجاست؟
Ghazal 24عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است
Ghazal 25زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است
Ghazal 32مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است
Ghazal 33سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است
Ghazal 59خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشتنقیض و عکس وفا و جفا گرفت و گذاشت
Ghazal 64هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت
Ghazal 66ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهتوی ظلمت شب شمه ای از زلف سیاهت
Ghazal 67ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت
Ghazal 68گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج
Ghazal 72ز بند زلف تو جان مرا نجات مباددل مرا نفسی بی رخت حیات مباد
Ghazal 77ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد
Ghazal 79گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد
Ghazal 86قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آوردیا هوایی کز نسیم طره یار آورد
Ghazal 93اگر گویم که مهر و مه، ز رخسارت حیا باشدوگر گویم که انسانی، مرا شرم از خدا باشد
Ghazal 98در سر غم تو دارم دستار و سر چه باشدجان و جهان چه ارزد یا سیم و زر چه باشد
Ghazal 99چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شدهر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد
Ghazal 123عارفان روی تو را نور یقین میخوانندعروه موی تو را حبل متین میخوانند
Ghazal 124آنجا که وصف سرو گل اندام ما کنندجانها به جای جامه به بویش قبا کنند
Ghazal 128صور دمم تا همه بی جان شوندجان چو نماند سوی جانان شوند
Ghazal 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Ghazal 130قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Ghazal 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Ghazal 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید