Nasimi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کیست آن سرو که بر راه گذر میگذردنور چشم است که بر اهل نظر میگذرد
Ghazal 96مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد
Ghazal 101ای که رخت به روشنی غیرت آفتاب شدخفته ز شرم مردمی چشم خوشت به خواب شد
Ghazal 106تا فضل خدا بر صفت ذات برآمدمطلوب میسر شد و حاجات برآمد
Ghazal 112تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند
Ghazal 113آنان که به تقلید مجرد گرویدنددورند ز حق، زان به حقیقت نرسیدند
Ghazal 119چشمی که جز مطالعه روی او کندآن به که بر جهان در منظر فرو کند
Ghazal 125عابدان حق سجود قبله رویت کنندعارفان حق از آن طوف سر کویت کنند
Ghazal 127دردمندان تو اندیشه درمان نکنندمستمندان غمت فکر سر و جان نکنند
Ghazal 148کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بارنیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار
Ghazal 155دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گرچون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر
Ghazal 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Ghazal 163ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Ghazal 166میکشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف
Ghazal 167صراحی میزند هردم انالحقبده ساقی می جام مروق
Ghazal 169تا شنیدم سخن فضل خدا در کپنکمست و مجنون شدهام بی سر و پا در کپنک
Ghazal 178صورت رحمان من آن روی نکو دانستهامچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانستهام
Ghazal 185در خمارم ساقیا! جام جمی میبایدممحرم همدم ندارم، همدمی میبایدم
Ghazal 195شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم
Ghazal 199چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم
Ghazal 207ح ا ج یا خدای جهان!تو مکانی و نیست بی تو مکان
Ghazal 215طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Ghazal 221ای دل ار پختهٔ عشقی، طمعِ خام مکنهمدمِ باده شو و جز هوسِ جام مکن
Ghazal 231آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برونوز گریبانش سحرگه آفتاب آید برون
Ghazal 236عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین
Ghazal 239زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او
Ghazal 240نگارا بیسر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمیخواهد دل و جانم، به جان تو
Ghazal 249ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته
Ghazal 257تا بر اطراف سمن مشک ختن ریختهایدر گل آتش زدهای، آب سمن ریختهای
Ghazal 263گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی