Nasimi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای روز و شب خیال رخت همنشین ماجاوید باد عشق جمالت قرین ما
Ghazal 22مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداختکه عشق روی تو آشوب در جهان انداخت
Ghazal 34مرغ عرشیم و قاف خانه ماستکن فکان فرش آشیانه ماست
Ghazal 54جانا بیا که صحبت جان بی تو هیچ نیستناز و نعیم هر دو جهان بی تو هیچ نیست
Ghazal 56خاک باد آن سر که در وی سر سودای تو نیستدور باد از شادی، آن کو یار غمهای تو نیست
Ghazal 75کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد
Ghazal 85از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کردگله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد
Ghazal 88گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Ghazal 111عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبندتنگ چشمان گدا ملک سلیمان طلبند
Ghazal 126سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند
Ghazal 144جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسیدتا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید
Ghazal 150در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر
Ghazal 154رق منشور است انسان، رق نگرچشم جان بگشای و روی حق نگر
Ghazal 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Ghazal 171ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ
Ghazal 180تا منور شد ز خورشید رخ او دیدهامدر همه اشیا ظهور صورت او دیدهام
Ghazal 187قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارمتو شاه حسنی و غیر از رخ تو شاه ندارم
Ghazal 189هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم
Ghazal 217نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسنملک صفت بشری چون تو در نهایت حسن
Ghazal 232روی خداست ای صنم روی تو، رای من ببینوز رخ همچو مصحفت فال برای من ببین
Ghazal 237ندا آمد به جان از چرخ پروینکه بالا رو چو دزد بسته منشین
Ghazal 266ای باغ جنت از گل روی تو آیتیوصف کمال حسن تو ما لا نهایتی
Ghazal 269منه بر مهر خوبان دل، نصیب از عقل اگر داریکه خوبان مهربانی را نمی دانند و دلداری
Ghazal 280به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانیبه بند زلفت افتادم از آنم در پریشانی
Qasida 8آ، الف اوّل امیر و اعلم و اعلا علی استافتخار اولیاء الله مولانا علی است
Qasida 9غلام روی آن ماهم که مهر آسمانستیجمال او به زیبایی حیات جاودانستی
Rubai 9فرقان رخت که فرق فرقان بشکستموسی چو بدید لوح یزدان بشکست
Rubai 10بیخ شجر قدس مرا در جان استسر «انا» در میان او پنهان است
Rubai 40گر حرف به تو جمال خود بنمایدبر تو در گنج معرفت بگشاید
Rubai 55چون غنچه گل خنده زنانی، ای دلتو بی خبر از باد خزانی، ای دل