Nasimi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
این کرسی چارپایه جسم ببینشاهنشه ملک ازل از روی یقین
Rubai 74بنمود جمال ذات از روی چو ماهاز شادی او بر فلک انداز کلاه
Rubai 81واقف به خدا ز بی وقوفی نشویعارف به حق از طریق صوفی نشوی
Mulamma' 4بده ساقی شراب لایزالیبه دست عاشقان لاابالی
Mulamma' 5لقد فنیت عن الغیر لا وجود سواییلان نفی وجودی ثبوته لبقایی
Addendum 14خدا را، مصطفی را، مرتضی راحسن شاه و حسین کربلا را
Addendum 15هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »می رسد «السابقون السابقون » او را خطاب
Addendum 18گر مرا پیش سگانش نیست عزت، دور نیستحرمت هرکس عزیز من بقدر عزت است
Addendum 22آفتاب مشرق از مغرب زمینشد پدید از فضل رب العالمین
Cahan üzün günəşindən münəvvər olmuşdurCahan üzün günəşindən münəvvər olmuşdur,Səba saçın qoxusundan müəttər olmuşdur.
Camalın tələti gülzara bənzərCamalın təl’əti gülzara bənzər,Dodağın şərbəti xunxara bənzər.
Ey əzəli can ilə cananımızEy əzəli can ilə cananımız!Eşqi-rüxündür əbədi şanımız.
Eyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşduEyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşdur,Canü cahan elə bil ki, yar ilə xoşdur.
Həbibim, izzətim, canım, cahanımHəbibim, izzətim, canım, cahanım,Rəfiqim, munisim, arami-canım.
Mən mülki-cəhan, cəhan mənəm, mənMən mülki-cəhan, cəhan mənəm, mənMən həqqə məkan, məkan mənəm, mən.
Nigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canımNigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canım,Rəfiqim, həmdəmim, ömrüm, rəvanım, dərdə dərmanım.
Nuri-təcəlli şö'ləsi düşdü əzəldən alınaNuri-təcəlli şö’ləsi düşdü əzəldən alına,Gözlərimin bu rəng ilə yaşı boyandı alına.
Ta ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdıTa ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdı,Bu xərabı qıldı mə’mur, xoş imarət yapdı.
Dəryayi-mühütDəryayi-mühit cuşə gəldi,Kövn ilə məkan xüruşə gəldi.
Ghazal 1یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را
Ghazal 22مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداختکه عشق روی تو آشوب در جهان انداخت
Ghazal 37بخت ابد یار آن که با تو قرین استبا تو نشستن به از بهشت برین است
Ghazal 47بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست
Ghazal 51مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست
Ghazal 52خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیستاو ذات و صفاتش بجز از سی و دو تا نیست
Ghazal 73تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد
Ghazal 80شمع رویت صفت نور تجلی داردبوی جان پرور زلفت دم عیسی دارد
Ghazal 88گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Ghazal 89دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد
Ghazal 94مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد