Nasimi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی
Ghazal 268گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Ghazal 270گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری
Ghazal 271ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاریکی بود و کجا باشد مثل تو دل آزاری
Ghazal 274عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکیعارف روی تو کم یابند، کم چون ما یکی
Ghazal 283جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نییحیی العظام و هی رمیم بفضل حی
Ghazal 290ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلاراییچه باشد چاره کارم؟ نمی دانم، دل آرایی
Qasida 4یارب به حق مصطفی سلطان جمع انبیاتاج الوری نورالهدی شمس الضحی بدرالدجی
Qasida 5مشعل خورشید کز نورش جهان را زیور استچند باشی گرم در چهرش که طشت آذر است
Qasida 6تاج سلطانی که ترک اولش ترک سر استهر که سودایش ز سر بنهاد دایم سرور است
Qasida 10حبیب فضل حق احمد که میر عاشقانستیدو عالم را به زیبایی امیر و مهربانستی
Masnavi 4تو روی ماه و خور فضل خدا بینکه بست از فی و ضاد و لام آیین
Rubai 3ای عارف سر من عرف در اسماآن کس که شناخت نفس بشناخت خدا
Rubai 5در عین علی سر الهی پیداستدر لام علی هوالعلی الاعلاست
Rubai 18الله ز حال بندگان آگاه استپیغمبر مات رهنمای راه است
Rubai 27تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فردتحصیل مراد خویش نتوانی کرد
Rubai 30از عین علی عین همه پیدا شدوز لام علی لب همه گویا شد
Rubai 32ای ذات تو سر دفتر اسرار وجودنقش صفتت بر در و دیوار وجود
Rubai 33ای عشق تو سر دفتر اسرار وجودمنصور دل، آویخته از دار وجود
Rubai 35از خاک و ز آب آدم و بود و وجودهم آتش و آب تابع و لازم بود
Rubai 39(تا) آتش فقر بر تو داغی ننهددر خانه باطنت چراغی ننهد
Rubai 46این کاسه چو کوزه نبات است نگربا خاصیت آب حیات است نگر
Rubai 59من مستی باده از سبو می بینمعکس رخ ساقی اندر او می بینم
Rubai 60من ذکر تو از مرغ چمن می شنوموز لاله و سنبل و سمن می شنوم
Rubai 61من بوی تو از گل و سمن می شنومنام تو ز بلبل چمن می شنوم
Rubai 67بسیار بگردید و بگردد گردونتا مثل تویی ز باطن آرد بیرون
Rubai 71ای آیت نور، پرتو غبغب توتفسیر دخان دو گیسوی چون شب تو
Rubai 76ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زدهحسن تو بر آفتاب خرگاه زده
Rubai 78ای آن که تو پیوسته خدا می طلبیاز خود بطلب اگر مرا می طلبی
Rubai 79در دار وجود گشت دیار علیچون هست یقین ولی جبار علی