Nasimi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Şənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanə,Şeyda qılıban saldı məni cümlə cəhanə.
Sənin eşqindir, ey dilbər, mana həm mürşidü həm pirSənin eşqindir, ey dilbər, mana həm mürşidü həm pir,Qəfil mən eşqinə düşdüm, nədir çarə, nədir tədbir?
Surəti-həqqə, ey sənəm, bədri-rüxündür ayinəSurəti-həqqə, ey sənəm, bədri-rüxündür ayinə,Daş ola kim ki, surətin olmaya aşiq ayinə.
Üzündə surəti-rəhmanı gördümÜzündə surəti-rəhmanı gördüm,Qaşında qafu vəl-Qur’anı gördüm.
Yandırıcı firqətin yaxdı məni narinəYandırıcı firqətin yaxdı məni narinə,Könlüm ulaşmaq dilər yari-vəfadarinə.
Bax şu dilbərin oynunaBax şu dilbərin oynuna,Günahın almış boynuna,
Ghazal 3می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرامی کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا
Ghazal 5در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا
Ghazal 8آنچه پیش است اگر جمله بدانید شماروز و شب خون ز ره دیده فشانید شما
Ghazal 11ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نماگشته عیان ز روی تو ذات و صفات کبریا
Ghazal 14ای ز سنبل بسته مویت سایبان بر آفتابزلفِ مشکینت شب قدر است و رویت ماهتاب
Ghazal 16ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خوابدر تب است از تابش خورشید رویت آفتاب
Ghazal 27امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیدهها را نور و دلها را صفایی دیگر است
Ghazal 33سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است
Ghazal 38عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواستاعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است
Ghazal 42تعالی الله از این صورت که عین ذات پرمعنی استدل محروم از این صورت دو چشم جان پرتابی ست
Ghazal 43آن که بر لوح رخت خط الهی دانستبنده عشق الهی شد و شاهی دانست
Ghazal 46مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست
Ghazal 58نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیستگناه بخت من است این ترا گناهی نیست
Ghazal 66ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهتوی ظلمت شب شمه ای از زلف سیاهت
Ghazal 69سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح
Ghazal 77ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد
Ghazal 78دلی دارم که در وی غم نگنجدچه جای غم؟ که شادی هم نگنجد
Ghazal 82کیست آن سرو که بر راه گذر میگذردنور چشم است که بر اهل نظر میگذرد
Ghazal 96مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد
Ghazal 99چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شدهر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد
Ghazal 123عارفان روی تو را نور یقین میخوانندعروه موی تو را حبل متین میخوانند
Ghazal 124آنجا که وصف سرو گل اندام ما کنندجانها به جای جامه به بویش قبا کنند
Ghazal 128صور دمم تا همه بی جان شوندجان چو نماند سوی جانان شوند
Ghazal 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند