Nayyir Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شاها بدر تو رو نهادم دستیاز بیدستی ز پا فتادم دستی
Ghazal 47سرخوشانی که شراب لب مستانه زدندسنک بر جام و خم و ساغر و پیمانه زدند
Other poem 48دل که آزاد ز زنجیر بلا و محن استتار زلف تو و را رشتۀ جانست و تن است
La'ali-Manzuma, chapter 50سحّ طرفی الدّموع حتی تخلیو فوادی من الجوی لا یسلی
Ghazal 50خون من جای می ار خورد لبش نوشش بادلیک عهد لبش امّید که در گوشش باد
Ghazal 52ساقی مجلس گشود زلف سمن سودمجلسیان پر کنید دامن مقصود
Other poem 54نقش وصل توام از ششدرغم ره نگشودچکنم کار من دلشده وارون افتاد
La'ali-Manzuma, chapter 54پیچم بخود چو مار در این تنگنای تاردردا که شد طلسم من این آتشین حصار
Ghazal 59خیل خیال تست که بر چشم ما رودیا تخت جم که بر سر مور از هوا رود
Ghazal 60مهل آن روی که از پرده پدیدار آیدترسم از چشم بد خلق به آزار آید
La'ali-Manzuma, chapter 61ایمظهر صفات خداوند بیمثالایذات پاکت آئینه ذوالجلال
Ghazal 61ای قدت سرو، اگر سرو به رفتار آیدوی لبت غنچه، اگر غنچه به گفتار آید
La'ali-Manzuma, chapter 62دلا تا کی در این عالم غم و جور و محن بینیبکار خویشتن هردم دو صد عقد و شکن بینی
La'ali-Manzuma, chapter 63عج للمسیر و سرفی البیدو القللان العلی فی ستون الانیق الذلل
Ghazal 64گر چونتو در آفاق جفار کار نباشدانصاف ز شوخی چو تو بسیار نباشد
Ghazal 66چه شدی کار من دلشده یکسر میشدیا تو سوی من و یا جان سوی تو بر میشد
Ghazal 67عنبرینموی تو ، بر طرف جبین میگذردیا ز گلزار ختا آهوی چین میگذرد
Other poem 69با سینه غمت را سروکار بست و گرنهصد بار ز آه سحرش سوخته بودم
Ghazal 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Ghazal 74اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Other poem 76در حلقۀ گیسوی تو هر حلقه اسیریوز نرگس خمار تو هر گوشه خرابی
Other poem 79آنقدر مهلتم از هجرده ایجان که بدلنقشی از صورت زیبای تو تصویر کنم
Other poem 80ای زلف ز بسکه خود پریشانیآشفتگی دلم نمیدانی
Ghazal 81عمری که بیتو ای مه نوشاد میرودسر داده خرمنی است که بر باد میرود
Other poem 83ریزند خون من آخر خوبان به عربدهجوئینی نیست جای شکایت کاین است رسم نکوئی
Ghazal 83تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد
Ghazal 87بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر
Ghazal 94نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش
Ghazal 96عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش
Ghazal 97جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانشالا ای آب جو بهراس از این دریا و طوفانش