Nayyir Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مرا تنگست در دل منزل دوستهمی ترسم بتنگ آید دل دوست
Ghazal 127چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من
Ghazal 110زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم
Other poem 6گر نیست مه رخت ز چه رو از شکنج زلفهر شامگه بشکل دگر سر برآورد
Other poem 8بس که از آه سحر مشعله روشن کردمدزد شب را سوی دل راه معین کردم
Atashkadeh, chapter 19بحرها آمد به لب خوشیده کفکای درخشان گوهر بحر شرف
Other poem 31دارم اندر تن دل ویرانهایواندران دل سینه سوز افسانهای
La'ali-Manzuma, chapter 40تا حسن ازل پرده گشائی کردهز آئینه صنع خودنمائی کرده
Ghazal 85یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید
Other poem 5مشکل به تو افتاده مرا و نتوان گفتمشکل به تو افتاده مرا مشکلم این است
Other poem 18هرزه گردی نه سزای چو تو شیرین پسر استکار رندان دگر و شیوۀ خوبان دگر است
Atashkadeh, chapter 26کرد پور سعد ترسائی جوانبهر قتل آن امیر دین روان
Atashkadeh, chapter 27شد چو بی خود از رحیق عشق شاهتاخت لشگر زی حریم خیمه گاه
Other poem 28جدا ز گوشۀ چشم تو گوشۀ نگزیدمکه با خیال تو هر ساعتش بخون نکشیدم
La'ali-Manzuma, chapter 31اندر شب آتش افروز علیستتغییر دهندۀ شب و روز علیست
Other poem 33گر بپوشم سینه در تنگ آیدمشیشۀ اشکیب بر سنگ آیدم
Other poem 34ور بگویم قصه عامی فهم نیسترمز فهمی در خور هر وهم نیست
Ghazal 34ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیستدور غم شاد اگر دور فلک رامم نیست
Other poem 46در خواب به کف داشتم این طرهٔ پرتابای کاش که بیدار نمیگشتم از این خواب
Other poem 77در ره بادیه کردیم سراغی تو بسیواقف از کعبۀ کوی تو ندیدیم کسی
Other poem 85چه مژده بود که باد سحرگهی آوردهوای شور و طرب بر دلم رهی آورد
Other poem 87خراب بادهام وز چشم ساقی چشم آن دارمکه از دوری سبکروحم به یک رطل گران دارد
Ghazal 93گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Ghazal 95کجا به گوش رسد نالههای زار منشهزار بلبل دستانسراست در چمنش
Ghazal 102هر دم از یاد تو با چشم جدا گریم و مویمکه به سروقت تو چشمیست جدا هر سر مویم
Ghazal 118ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من
Ghazal 125دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کنز فیض دانهٔ اشک آستین پر درّ لالا کن
Ghazal 128ای که با لشکر مژگان دراز آمدهایدل که تاراج تو شد بهر چه باز آمدهای
Other poem 4گفتم آید چو شوم پیر دل از زلف تو بازسر پیرانۀ من بین و تمنای دراز
La'ali-Manzuma, chapter 6جامی که شاه تشنهلبان بود مست از اوهر کو چشید از آن ز غم خویش رست از او