Nayyir Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سرخوشانی که شراب لب مستانه زدندسنک بر جام و خم و ساغر و پیمانه زدند
Other poem 49تعلیم او نکرد معلم حدیث عشقایکاشکی که من شدمی ترجمان دوست
Other poem 50همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوستدیگران را کعبه مقصد بود ما را روی دوست
Ghazal 50خون من جای می ار خورد لبش نوشش بادلیک عهد لبش امّید که در گوشش باد
La'ali-Manzuma, chapter 51از هوش جانگداز شد آب استخوان منآن ققنسم کز آتش خود سوخت جان من
Ghazal 52ساقی مجلس گشود زلف سمن سودمجلسیان پر کنید دامن مقصود
La'ali-Manzuma, chapter 55نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا
Other poem 57عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد
Ghazal 59خیل خیال تست که بر چشم ما رودیا تخت جم که بر سر مور از هوا رود
Ghazal 60مهل آن روی که از پرده پدیدار آیدترسم از چشم بد خلق به آزار آید
Other poem 61به سر زلف تو کز زلف تو سر مینکشمچه کنم نیست جز اینم سر سودای دگر
Ghazal 61ای قدت سرو، اگر سرو به رفتار آیدوی لبت غنچه، اگر غنچه به گفتار آید
Ghazal 64گر چونتو در آفاق جفار کار نباشدانصاف ز شوخی چو تو بسیار نباشد
Ghazal 66چه شدی کار من دلشده یکسر میشدیا تو سوی من و یا جان سوی تو بر میشد
Ghazal 67عنبرینموی تو ، بر طرف جبین میگذردیا ز گلزار ختا آهوی چین میگذرد
Ghazal 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Other poem 72ساقیا ساغرِ دوشینه نَبُرد از هوشمباده پیش آر که مخمور در شراب دوشم
Other poem 73دفتر دانش ما اشگروان پاک بشستخیز تا از خط جانانه سودای طلبیم
Other poem 74ز هجر از پیش یار افغان نمیکردم چه میکردمغم دل شکوه با جانان نمیکردم چه میکردم
Ghazal 74اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Ghazal 81عمری که بیتو ای مه نوشاد میرودسر داده خرمنی است که بر باد میرود
Other poem 82مزن تیر بر سینه ام ناتوانیکه دارم ولی ناتوان از جدائی
Ghazal 83تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد
Ghazal 94نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش
Ghazal 96عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش
Ghazal 97جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانشالا ای آب جو بهراس از این دریا و طوفانش
Ghazal 100گفتم رقم کنم به تو حال دل ملولرشک آیدم که بر تو فتد دیدۀ رسول
Ghazal 108می بنالم که بسر وقت رسد صیادمنه من از تنگی دام است که در فریادم
Ghazal 109خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Ghazal 120ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن