Nayyir Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زیبانگار من دل ما را که بردهایدست کدام ترک ستمگر سپردهای
Other poem 42بیدلان جمله پشیمان که چرا داد دل از کفمن دلداده پشیمان که چرا دیر ببردی
Ghazal 43مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارددلی گم کرده امیدی بر آن چاه ذقن دارد
La'ali-Manzuma, chapter 47شاها ز تولای تو مستم دستیجز دامن تو نیست بدستم دستی
Other poem 55روی بنما و به پای تو فشانم جان رازلف بگشا که نهم بر سر کفر ایمان را
La'ali-Manzuma, chapter 56زخاک اگر همه بعد از تو حور عین خیزدسلاله چو تو مشکل زماء وطین خیزد
Ghazal 57زلف به ملک حسن به سر تا کله نهادبرداشت پای نخوت و بر فرق مه نهاد
Other poem 58گر مرا راه گدائی بسر کوی تو بودتا ابد دست من و حلقۀ گیسوی تو بود
La'ali-Manzuma, chapter 60کرد خور عشق دوست از افق دل ظهورساحت جانرا گرفت پرتو الله نور
La'ali-Manzuma, chapter 61ایمظهر صفات خداوند بیمثالایذات پاکت آئینه ذوالجلال
Other poem 62رهم نمیدهد اغیار بر سر کویشکه کام دل بنگاهی ستانم از رویش
Other poem 63جز دو ابروی کج یار بروی چونگارمی ندیده است کسی در سر یکمه دو هلال
Other poem 64گر بدل از صحبتم داری ملالبکشم ایزیبا پسر خونم حلال
Other poem 67گفتم هوای زلف تو از سر بدر کنمترسم کم عمر در سر اینکار سر کنم
Ghazal 72تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بودآن قوی پنجه که در کوهکنی کامل بود
Ghazal 73دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد
Ghazal 75افسرده دلان شورت نادیده بسر داردزین پردۀ شورانگیز خوش آنکه خبر دارد
Ghazal 76جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود
Ghazal 77گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند
Ghazal 79در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود
Ghazal 82این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غمزدگان تا چهها کند
Other poem 86هر زمانم که رسد جان به لب از تنگی دلچون کنم باد دهانت همه از یاد رود
Ghazal 101من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشمگرم ز پیش نظر رانی از قفای تو باشم
Ghazal 116من ای حریف نه مرد شراب گلگونمبه شادکامی غم جام پر کن از خونم
Ghazal 119ای غلام بر سیمین تو زرین کمرانخاکسار کف پای تو سر تا جوران
Ghazal 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Ghazal 126من و وصال تو از خواب عجب خیالست اینولی خیال تو و خواب من محالست این
Ghazal 136دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیبحیرتم ز چه این صید کشتی و ز چه هشتی
Ghazal 140خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابیچکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی
Atashkadeh, chapter 1آفرینش را چو فتح الباب شدنور احمد مهر عالم تاب شد