Nayyir Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم
Ghazal 127چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من
Other poem 52مرا تنگست در دل منزل دوستهمی ترسم بتنگ آید دل دوست
Ghazal 85یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید
Atashkadeh, chapter 19بحرها آمد به لب خوشیده کفکای درخشان گوهر بحر شرف
Ghazal 34ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیستدور غم شاد اگر دور فلک رامم نیست
Ghazal 93گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Ghazal 95کجا به گوش رسد نالههای زار منشهزار بلبل دستانسراست در چمنش
Ghazal 102هر دم از یاد تو با چشم جدا گریم و مویمکه به سروقت تو چشمیست جدا هر سر مویم
Ghazal 128ای که با لشکر مژگان دراز آمدهایدل که تاراج تو شد بهر چه باز آمدهای
Other poem 6گر نیست مه رخت ز چه رو از شکنج زلفهر شامگه بشکل دگر سر برآورد
Ghazal 12مده به باد سر زلف عنبرآسا راروا مدار پریشانی دل ما را
Atashkadeh, chapter 26کرد پور سعد ترسائی جوانبهر قتل آن امیر دین روان
Atashkadeh, chapter 27شد چو بی خود از رحیق عشق شاهتاخت لشگر زی حریم خیمه گاه
Other poem 31دارم اندر تن دل ویرانهایواندران دل سینه سوز افسانهای
Ghazal 35خبر ما که برد باز بدان لعبت مستکاندران حقه که سرّیکه نهفتیم شکست
Ghazal 91شد روی یار جلوهگر از زلف مشکبیزصبح امید میدهد ای بخت خفته خیز
Ghazal 112دل به دریا زدن از چشم تر آموختهامچه هنرها که ز فیض نظر آموختهام
Ghazal 118ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من
Ghazal 125دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کنز فیض دانهٔ اشک آستین پر درّ لالا کن
Ghazal 133سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او
Ghazal 135امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داریاز سوز درون ما مانا که خبر داری
Ghazal 1زد ننگ عشق کوس ملامت به نام ماای پیک غم ببر به سلامت سلام ما
Other poem 8بس که از آه سحر مشعله روشن کردمدزد شب را سوی دل راه معین کردم
Ghazal 9کس نزد پای بگویت که نه سر داد آنجاروید از خاک مگر خنجر بیداد آنجا
Rubai 10رخسار بدست زلف جادو دادیبنگر سپهی را چه قدر رو دادی
Other poem 18هرزه گردی نه سزای چو تو شیرین پسر استکار رندان دگر و شیوۀ خوبان دگر است
Ghazal 19امروز خرمن گل و نسرین و سوسن استوین مو نه باز غالیه و مشک و لادن است
Ghazal 26چند برد زاهد انتظار قیامتگو ز قیامت گذشت جلوه قامت
Other poem 28جدا ز گوشۀ چشم تو گوشۀ نگزیدمکه با خیال تو هر ساعتش بخون نکشیدم