Nayyir Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من
Ghazal 110زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم
Ghazal 85یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید
Ghazal 95کجا به گوش رسد نالههای زار منشهزار بلبل دستانسراست در چمنش
Ghazal 34ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیستدور غم شاد اگر دور فلک رامم نیست
Ghazal 35خبر ما که برد باز بدان لعبت مستکاندران حقه که سرّیکه نهفتیم شکست
Ghazal 91شد روی یار جلوهگر از زلف مشکبیزصبح امید میدهد ای بخت خفته خیز
Ghazal 93گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Ghazal 102هر دم از یاد تو با چشم جدا گریم و مویمکه به سروقت تو چشمیست جدا هر سر مویم
Ghazal 118ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من
Ghazal 125دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کنز فیض دانهٔ اشک آستین پر درّ لالا کن
Ghazal 128ای که با لشکر مژگان دراز آمدهایدل که تاراج تو شد بهر چه باز آمدهای
Ghazal 9کس نزد پای بگویت که نه سر داد آنجاروید از خاک مگر خنجر بیداد آنجا
Ghazal 12مده به باد سر زلف عنبرآسا راروا مدار پریشانی دل ما را
Ghazal 45حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آیدمگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید
Ghazal 54ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کندشیوۀ هر نگهش کار دو صد تیر کند
Ghazal 69نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Ghazal 86محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند
Ghazal 112دل به دریا زدن از چشم تر آموختهامچه هنرها که ز فیض نظر آموختهام
Ghazal 122به خطا میرمد آن نرگسِ فتّان از منکه به یک غمزه توان برد دل آسان از من
Ghazal 133سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او
Ghazal 134ای صورت زیبای تو مرآت معانیسرگشته چو پرگار به تصویر تو مانی
Ghazal 135امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داریاز سوز درون ما مانا که خبر داری
Ghazal 1زد ننگ عشق کوس ملامت به نام ماای پیک غم ببر به سلامت سلام ما
Ghazal 19امروز خرمن گل و نسرین و سوسن استوین مو نه باز غالیه و مشک و لادن است
Ghazal 26چند برد زاهد انتظار قیامتگو ز قیامت گذشت جلوه قامت
Ghazal 29همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر استمن تعنت نکنم هرچه تو باری شکر است
Ghazal 30آن نه زلفیست که پیچیده به دور ذقن استچنبر لاله و نسرین و گل و یاسمن است
Ghazal 32ما را به در میکده دادند اقامتای زهد ریایی بروی رو به سلامت
Ghazal 33بهای قند چه داند که در جهان چند استکسی که همدم آن پسته شکر خند است