Awhadi Maraghai · Masnavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل از ما بر گرفتی، یاد میدارجفا از سر گرفتی، یاد میدار
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 37تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 38بدان آتش رخ آوردند چون دودحقیقت نکتهای آتش اندود
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 46برای او چه باشی اشک ریزان؟که باشد دایم از مهرت گریزان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 56زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 65برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 73چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 14تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را