Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در هر ولایتی ز شرف نام ما رودگر دوست بر متابعت کام ما رود
Ghazal 358گفتی: ز عشق بازی کاری نمیگشایدتدبیر ما چه باشد؟ کار آن چنان که باید
Ghazal 363مرا از بخت اگر کاری برآیدبه وصل روی دلداری برآید
Ghazal 364مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید
Ghazal 366هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید
Ghazal 367دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید
Ghazal 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Ghazal 381بگشای ز رخ نقاب دیدارتا نگذرد از درت خریدار
Ghazal 383مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار
Ghazal 415کام دلم نشد ز دهانت روا هنوزو آن درد را که بود نکردم دوا هنوز
Ghazal 441دشمن بیحاصلم را شرم باد از کار خویشتا چرا این خستهدل را دور کرد از یار خویش؟
Ghazal 442با یار بیوفا نتوان گفت حال خویشآن به که دم فرو کشم از قیل و قال خویش
Ghazal 450زاهدان را گذاشتیم به جنگما و جام شراب و نغمهٔ چنگ
Ghazal 467توبه کردم ز توبه کردن خامببر این جامه و بیار آن جام
Ghazal 496من بادهٔ عشق نوش کردمچون مست شدم خروش کردم
Ghazal 516گر او پیدا شود بر من به شیدایی کشد کارمو گر من زو شوم پنهان به پیدایی کشد زارم
Ghazal 518من همان داغ محبت که تو دیدی دارمهم چنان در هوست زرد وز عشقت زارم
Ghazal 524صد بار ز مهرت ار بمیرمیک ذره دل از تو بر نگیرم
Ghazal 544صبا، چو برگذری سوی غمگسار دلمخبر کنش که: زهی بیخبر ز کار دلم!
Ghazal 546آن دوست که میبینم، آن دوست که میدانمتا آنکه رخش دیدم، او من شد و من آنم
Ghazal 547درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت میگذرانم
Ghazal 549نبودم مرد این میدان و آورد او به میدانمچو گویم کرد سرگردان و میبازد به چوگانم
Ghazal 551دل خود را به دیدار تو حاجتمند میدانمغم هجر تو بنیادم بخواهد کند، میدانم
Ghazal 553زلف مشکینت چو دامست، ای صنمعارضت ماه تمامست، ای صنم
Ghazal 564تیر تدبیر تو در کیش ندارم، چه کنم؟سپر جور تو با خویش ندارم، چه کنم؟
Ghazal 579چون ساعدت مساعد آنست رشتهایمدر خون خود، که عاشق آن دست گشتهایم
Ghazal 589حال این پیکر از آن بتگر دانا پرسیمیا خود از پیش حکیمان توانا پرسیم
Ghazal 611قصهٔ یار سبک روح نگفتم به گرانانکه چنین حال نشاید که بگویند به آنان
Ghazal 628باغ جهان روی تست، رای گلستان مکنطیرهٔ سنبل مخواه، طره پریشان مکن
Ghazal 629ای میر ترکان عجم، ترک وفاداری مکنجان عزیز من تویی، برجان من خواری مکن