Ghazal 189

خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 192

باد بویی از دو زلفت وام کردسوی چین آورد و مشکش نام کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 193

هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 196

چاره سگالیدنم فایده‌ای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 200

دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 202

عشق بی‌علت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 204

هر کس که در محبت او دم برآوردپای دل از کمند بلاکم برآورد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 208

چو دل شد زان او هرگز نمیردچو خورد از خوان او هرگز نمیرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 211

چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 213

زلف را تاب دام و خم برزدهمه کار مرا بهم برزد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 215

مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 218

تویی که از لب لعلت گلاب می‌ریزدز زلف پرشکنت مشک ناب می‌ریزد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 226

دلی که با سر زلف تو آشنا باشدگمان مبر که ز خاک درت جدا باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 227

نمی‌بینم بت خود را، نمی‌دانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 231

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 233

گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش هم‌خوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 241

سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 244

با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟پیش لب و رویت شکر و شیر چه باشد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 248

چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟دردم تو می‌فرستی، درمانم از که باشد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 253

گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بی‌قرار شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 254

خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 266

نه آخر دل من خراب از تو شد؟نه آخر دو چشمم پرآب از تو شد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 273

سرم در عهد ترسایی شبی مهمان عشق آمددلم با راهب دیرش جرس جنبان عشق آمد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 276

هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 278

سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداندبنهم گردن، اگر خاک درم گرداند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 284

خانه خالی شد و در کوی دل اغیار نماندهمه غم رفت و  به غیر از غم آن یار نماند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 285

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 289

دشمنان گویی دگر در کار ما کوشیده‌اندکان پری رخ را چنین از چشم ما پوشیده‌اند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 290

باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 294

کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟این قدر بس که ز دورم نگران بگذارند

Awhadi Maraghai1 min