Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دلا،خوش کرده ای منزل به کوی وصل دلداراندگر با یادم آوردی قدیمی صحبت یاران
Ghazal 600دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران
Ghazal 606ای صبا، حال من بدو برساننه چنان سرسری، نکو برسان
Ghazal 607این دلبران که میکشدم چشم مستشانکس را خبر نشد که، چه دیدم ز دستشان؟
Ghazal 608شب قدرست و روز عید زلف و روی این ترکاننمیباشد دل ما را شکیب از روی این ترکان
Ghazal 613آن کمان ابرو به تیر انداختنعالمی را صید خواهد ساختن
Ghazal 614تا به کی این بستن و بگسیختن؟سیر نگشتی تو ز خون ریختن؟
Ghazal 618چو دل نمیدهد از کوی دوست برگشتنضرورتست در آن آستان به سر گشتن
Ghazal 620از تو میسر نشد کنار گرفتنپیش تو داند دلم قرار گرفتن
Ghazal 622بار بربستیم، ازین منزل به در باید شدنآب این جا تیره شد، جای دگر باید شدن
Ghazal 626دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن
Ghazal 631جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کنجان را به رخ دل بازده، دل را ز لب جان تازه کن
Ghazal 634چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار منزان سبب شادی نمیگردد به گرد کار من
Ghazal 635سر بارندگی دارد دو چشم تند بار منکه فتحالباب هجرانست و تحویل نگار من
Ghazal 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Ghazal 645جور دیدم تا بدید آن خسرو خوبان که من،عاشقم، وز من بپوشانید رخ چندان که من،
Ghazal 654از بند زلفش پای ما مشکل گشاید بعد ازینچشمی که بیند غیر او ما را نشاید بعد ازین
Ghazal 655دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین
Ghazal 658بنگر بدان دو ابروی همچون کمان اووآن غمزهٔ چو تیر و رخ مهربان او
Ghazal 660گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو
Ghazal 665تو سروی ، بر نشاید چیدن از توتو ماهی، مهر نتوان دیدن از تو
Ghazal 666گر صبر و زر بودی مرا، کارم چو زر میشد ز توبی صبرم، ارنه کار من نوعی دگر میشد ز تو
Ghazal 671ای رشک گل تازه رخ چون سمن توعرعر خجل از قد چو سرو چمن تو
Ghazal 673به جان من، به جان من، به جان تو، به جان توکه نام من نفرمایی فراموش از زبان تو
Ghazal 675دل من خستهٔ یاریست بیتوتنم در قید بیماریست بیتو
Ghazal 680زود شود باز بستهٔ توعاشق از دام جستهٔ تو
Ghazal 681دل به تو دادیم و شکستی، بروسینهٔ ما را چو بخستی ، برو
Ghazal 682حسن مصرست و رخ چون قمرت میر دروعشق زندان و حصارش که شدم پیر درو
Ghazal 692ای جان من ز هجر تو در تن بسوختهصد دل ز مهر روی تو بر من بسوخته
Ghazal 693روز عید آن ترک را دیدم پگاه آراستهگشته از رویش سراسر عید گاه آراسته