Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خیانتگر خیانت کرد و ما دل در خدا بستهسر و پای خصومت را به زنجیر وفا بسته
Ghazal 695روی زیبا نتوان داشت نهان پیوستهخاصه رویت که به روحست و روان پیوسته
Ghazal 697کجایی؟ ای ز رخت آب ارغوان رفتهمرا به عشق تو آوازه در جهان رفته
Ghazal 713ای ز زلفت عقل در دام آمدهنرگست با فتنه همنام آمده
Ghazal 714کیست دگر باره این؟ بر لب بام آمدهروی چو صبحش در آن زلف چو شام آمده
Ghazal 715ازین نرگس و گل غرورم مدهوزین عود و شکر بخورم مده
Ghazal 716ای مردگان، کجایید؟ اینک مسیح زندههر دم لبش حیاتی در مردهای دمنده
Ghazal 717عاشقان درد کش را دردی میخانه دهاز قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده
Ghazal 729سر در کف پایت نهم، ای یار یگانهروزی که درآیی ز درم مست شبانه
Ghazal 738ثوابست پرسیدن خستهایکه دور افتد از وصل پیوستهای
Ghazal 739یارب! تو دوش با که به شادی نشستهای؟کامروز بیغم از در ما باز جستهای
Ghazal 752آشنایی جمله را، با من چرا بیگانهای؟خانهپرداز من و با دیگران همخانهای
Ghazal 753در کعبه گر ز دوست نبودی نشانهایحاجی چه التفات نمودی به خانهای؟
Ghazal 755با این چنین بلایی، بعد از چنان عذابیراضی شدم که: بینم روی ترا به خوابی
Ghazal 760دانهای بر روی دام انداختیمرغ آدم را ز بام انداختی
Ghazal 762ای برون از بلندی و پستیجز تو کس را نمیرسد هستی
Ghazal 785روی در پرده و از پرده برون مینگریپردهبردار، که داریم سر پردهدری
Ghazal 798دل من دردمند تست درمانش نمیسازیدلت بر وی نمیسوزد به فرمانش نمیسازی
Ghazal 802جهد بکن تا که به جایی رسیدرد بکش، تا به دوایی رسی
Ghazal 806سنت آنست که خاک کف پایش باشیفرض واجب که به فرمان و برایش باشی
Ghazal 813جانا؛ غم ما نداشتن تا کی؟ما را به جفا گذاشتن تا کی؟
Ghazal 815گفتم که: بگذرانم روزی به نام و ننگی؟خود با کمند عشقم وزنی نبود و سنگی
Ghazal 816این دل پر هوش ما با همه فرزانگیشد ز غم آن پری فاش به دیوانگی
Ghazal 840کاکل آن پسر ز پیشانیکرد ما را بدین پریشانی
Ghazal 848جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟که هر دم به نوعی دلش خون کنی
Ghazal 849به نشاط باده چو صبحدم سوی بوستان گذری کنیبسر تو کین دلخسته را به نسیم خود خبری کنی
Ghazal 856ز دست کس نکشیدم جفا و مسکینیمگر ز دست تو کافر، که دشمن دینی
Ghazal 860بر گذشت از من و بنمود چو ماه از سر کویدلبر کافرم از چادر کافوری روی
Ghazal 867با دل تنگ من از تنگ شکر هیچ مگویچون ترا از دل من نیست خبر هیچ مگوی
Ghazal 878ای در دل من چو جان کجایی؟وی از نظرم نهان کجایی؟