Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد
Ghazal 267گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غمخواری چه شد؟
Ghazal 275عمری که نه با تست کسش عمر نخواندآنرا که تو در دام کشی کس نرهاند
Ghazal 293تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرندکز آستان تو چون سایه در نمیگذرند
Ghazal 295آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برندیا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند
Ghazal 296چون ز بغداد و لب دجله دلم یاد کنددامنم را چو لب دجلهٔ بغداد کند
Ghazal 317گر نقش روی خوب تو بر منظری کننداو را چو قبله کعبهٔ هر کشوری کنند
Ghazal 321ز دور ار ترا ناتوانی ببیندتنی مرده باشد، که جانی ببیند
Ghazal 351هر که او بیدق این عرصه شود شاه شودوانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود
Ghazal 362گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید
Ghazal 380وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسرشیشه بیار و قدح، پسته بریز و شکر
Ghazal 401شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر
Ghazal 405صاحب روی خوب و زلف درازنه عجب گر به عشوه کوشد و ناز
Ghazal 421ای صبا، یار مرا از من بییار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس
Ghazal 429درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش
Ghazal 439دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش
Ghazal 457ای به خار هجر ما را سفته دلرحمتی کن بر من آشفته دل
Ghazal 469من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلامگو: به دشنام ز من یاد کن از لب، که تمام
Ghazal 498بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردمبه بوی وصل تو گرد جهان همی گردم
Ghazal 512به دکان میفروشان گروست هر چه دارمهمه خنبها تهی گشت و هنوز در خمارم
Ghazal 531گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزمور حال دل نمایی، دل در برت بسوزم
Ghazal 576تا کی به در تو سوکوار آیم؟در کوی تو مستمند و زار آیم؟
Ghazal 578تا بر آن عارض زیبا نظر انداختهایمخانهٔ عقل به یک بار برانداختهایم
Ghazal 596چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان
Ghazal 603کیست آن مه؟ که میرود نازانعاشقان در پیش سراندازان
Ghazal 612به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوانچو او باشد بغیر از او نظر کردن، توان؟ نتوان
Ghazal 621تا ندانی ز جسم و جان مردنپیش آن رخ کجا توان مردن؟
Ghazal 623مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن
Ghazal 624از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟در طلب وصل تو زار و پریشان شدن؟
Ghazal 641نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشتهای جهان از جهان من