Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دلم از لعل تو یک بوسه تمنا نکندکه جفای تو مرا دیده چو دریا نکند
Ghazal 304در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند
Ghazal 306نگار من به یکی لحظه صد بهانه کندوگر به جان طلبم بوسهای رهانه کند
Ghazal 308ترک ستم پرست من ترک جفا نمیکندعهد به سر نمیبرد، وعده وفا نمیکند
Ghazal 313جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
Ghazal 322آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بودمیلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟
Ghazal 329دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود
Ghazal 334روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Ghazal 335دوش بیروی تو باغ عیش را آبی نبودمرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود
Ghazal 341روز وداع گریه نه در حد دیده بودتوفان اشک تا به گریبان رسیده بود
Ghazal 347آن فروغ دیده و آن راحت دل میرودرخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
Ghazal 352در عشق اگر زبان تو با دل یکی شودراه ترا هزار و دو منزل یکی شود
Ghazal 354فتنه بود آن چشم و ابرو نیز یارش میشودشکرست آن لعل و دلها زان شکارش میشود
Ghazal 357بریدن حیفم آید بعد از آن عهدچنین رویی نشاید آن چنان عهد
Ghazal 360برین دل هر دم از هجر تو دیگرگونه خار آیدولی امید میدارم که روزی گل به بار آید
Ghazal 370دیریست که یار ما نمیآیدپیغام به کار ما نمیآید
Ghazal 371دلی که در سر زلف شما همی آیدبه پای خویش به دام بلا همی آید
Ghazal 374نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Ghazal 382ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یاراختیار اولین یارست و کردیم اختیار
Ghazal 390من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان میخوردم و در حال میخواهم دگر
Ghazal 393جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟
Ghazal 395ای دل، بیا و در رخ آن حور مینگربفگن حجاب ظلمت و در نور مینگر
Ghazal 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Ghazal 412عنایتیست خدا را به حال ما امروزکه شد خجسته از آن چهره فال ما امروز
Ghazal 420به رخ شمع شبستانم تویی بسبه قامت سرو بستانم تویی بس
Ghazal 428چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندشخلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟
Ghazal 435نیست عیب ار دوست میدارم منشبا چنان رویی که دارد دشمنش؟
Ghazal 438پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
Ghazal 440ای رخت خرم و دهانت خوشوآن نظر کردن نهانت خوش
Ghazal 445مردی به هوش بودم و خاطر بجای خویشناگاه در کمند تو رفتم به پای خویش