Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ببخشا، ای من مسکین به دل در دامت افتادهدلم را قرعهٔ عشق و هوس بر نامت افتاده
Ghazal 702ای مرغزار جانها لعل تو آب دادهوی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده
Ghazal 709دلی میباید اندر عشق جان را وقف غم کردهمیان عالمی خود را به رسوایی علم کرده
Ghazal 712روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شدهلطفش تنم را داده دل، لعلش دلم را جان شده
Ghazal 714کیست دگر باره این؟ بر لب بام آمدهروی چو صبحش در آن زلف چو شام آمده
Ghazal 718ای داده روی خوب تو از حسن داد دیدهایزد ز آفرین فراوانت آفریده
Ghazal 728پدید نیست اسیران عشق را خانهکجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه
Ghazal 730گرد مغان گرد و بادهای مغانهتا به کجا میرسد حدیث زمانه؟
Ghazal 732ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نهکردم زیان در عشق تو صد گنج و دیگر سود نه
Ghazal 735ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپیسخن عاشقان بدو، خبر بیدلان به وی
Ghazal 737خانهٔ صبر مرا باز برانداختهایتا چه کردم که مرا از نظر انداختهای؟
Ghazal 745من که باشم؟ در زیان افتادهایاز هوی اندر هوان افتادهای
Ghazal 746باز به تنها چنین عزم کجا کردهای؟وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کردهای؟
Ghazal 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Ghazal 756چه پیکری؟ که ز پاکی چو گوهر نابیزهی، سعادت آن خفته کش تو هم خوابی
Ghazal 764کدامین نقشبند این نقش بستی؟همه یک دست و هر نقشی به دستی
Ghazal 767بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستینظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!
Ghazal 771زین دایره تا بدر نیفتیدر دایرهٔ دگر نیفتی
Ghazal 777نظری گر ز سر لطف به کارم کردیشادمان چون گل و خرم به بهارم کردی
Ghazal 780بر خستهای ملامت چندین چه میپسندی؟کورا نظر بپوشد شوخی به چشمبندی
Ghazal 782زهی! زلف و رخت قدری و عیدیقمر حسن ترا کمتر معیدی
Ghazal 787پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاریساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری
Ghazal 791ترا میزیبد از خوبان غرور و ناز و تن داریکه عنبر بر بیاض سیم و سنبل بر سمن داری
Ghazal 796بر من نمینشینی نفسی به دلنوازیبنشین دمی، که خون شد دل من ز چاره سازی
Ghazal 797ز برنا پیشگان آموز و رندان رسم سربازیگرت سودای آن دارد که: عشق آن پسر بازی
Ghazal 800هزار بار بگفتم که: به ز جان عزیزیاگر چه خون دل من هزار بار بریزی
Ghazal 801باز آمدی، که خونم بر خاک در بریزیتوفان موج خیزم زین چشم تر بریزی
Ghazal 802جهد بکن تا که به جایی رسیدرد بکش، تا به دوایی رسی
Ghazal 805ز راه دوستی گفتم: دلم را چاره بر باشیچه دانستم که در کارم ز صد دشمن بتر باشی؟
Ghazal 807حال دل پیش تو گفتم، که تو یارم باشینه بدان تا تو به آشفتن کارم باشی