Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل من فتنه شد بر یار دیگرچه خواهی کردن، ای دل، بار دیگر؟
Ghazal 398ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دورآمد شتر به منزل لیلی، مکن عبور
Ghazal 405صاحب روی خوب و زلف درازنه عجب گر به عشوه کوشد و ناز
Ghazal 410ما در به روی خلق فرو بستهایم بازدر شاهد خیال تو پیوستهایم باز
Ghazal 419بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس
Ghazal 422ای صبا، از من آشفته فلان را میپرسمینشان جان و دل و آن دل و جان را میپرس
Ghazal 425نسپردم از خرابی دل خود به چشم مستشور زانکه میسپردم در حال میشکستش
Ghazal 429درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش
Ghazal 430چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کشورش دانستهای، زنهار! خامش باش و دم درکش
Ghazal 432که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش
Ghazal 434گر دستها چو زلف در آرم به گردنشکس را بدین قدر نتوان کرد سرزنش
Ghazal 439دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش
Ghazal 456دیوانه میشد از غم او گاه گاه دلزان بستم اندر آن سر زلف سیاه دل
Ghazal 468قاصرات الطرف فی حجب الخیامحال ترکانست گویی والسلام
Ghazal 470من درین شهر پای بند توامعاشق قامت بلند توام
Ghazal 489مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Ghazal 498بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردمبه بوی وصل تو گرد جهان همی گردم
Ghazal 499میخانه را بگشای در، کامروز مخمور آمدمنزدیک من نه جام می، کز منزل دور آمدم
Ghazal 506من دلداده از آنروز که دیدار تو دیدمدر تو پیوستم و از هر چه مرا بود بریدم
Ghazal 512به دکان میفروشان گروست هر چه دارمهمه خنبها تهی گشت و هنوز در خمارم
Ghazal 520من از پیوستگان دل غریبی در سفر دارمکه بیاو آتش اندر جان و ناوک در جگر دارم
Ghazal 521ز داغ و درد تو بر جان و دل نشان دارمخیال روی تو در چشم در فشان دارم
Ghazal 523چشم جان بر اثرت میدارمگوش دل بر خبرت میدارم
Ghazal 527به غم خویش چنان شیفته کردی بازمکز خیال تو به خود نیز نمیپردازم
Ghazal 529برخیزم و دلها را در ولوله اندازمبر ظلمتیان نوری زین مشعله اندازم
Ghazal 534من مستم و ز مستی در یار میگریزمزنار بسته محکم، زین نار میگریزم
Ghazal 536سخن بگوی چو من در سخن نمیباشمکه در حضور تو با خویشتن نمیباشم
Ghazal 540عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشماز ناله و زاری نتوان کرد خموشم
Ghazal 542به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغمکه همچو بلبل مسکین از آن به درد و به داغم
Ghazal 555تو گلشن حسنی و ما چون خار و خاشاک، ای صنماز ما چرا رنجیدهای؟ حاشاک، حاشاک! ای صنم