Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ
Qasida 109ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل
Qasida 119نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گلچو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگیندل؟
Qasida 168گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین
Qasida 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Qasida 188مرا هجران آن آهوی آموهمی دارد چو بچه مرده آهو
Qasida 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری
Qasida 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای
Qasida 212هرکه زو دیده بود یزدان بی فرمانیدرد او را نکند هیچ خورش درمانی
Qit'a 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت
Qit'a 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Qit'a 29خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد
Qit'a 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد
Qit'a 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد
Qit'a 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد
Qit'a 50خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد
Qit'a 54بباغ برگ بدینار جعفری ماندز برگ باغ بمنسوج ششتری ماند
Qit'a 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Qit'a 62ملکا کار تو بسامان بادکار اعدای تو پریشان باد
Qit'a 66مرا رنج بسیار و کم روزگاربشادی کسم نیست آموزگار
Qit'a 88آرزومند روی جانانمبرود زار زو همی جانم
Qit'a 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Qit'a 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو
Rubai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جستدر وعده مخالفی و در پیمان سست
Rubai 16چون جان و روان خویشتن داشتمتدشمن بودی و دوست انگاشتمت
Rubai 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Rubai 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Rubai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Rubai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Rubai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج