Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مرا بی وفا خواند آن بی وفاکه هرگز نگوید سخن بی جفا
Qit'a 32رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سردرطل می سرخ گیر بر بهی زرد
Qit'a 102آواره شد از مسکن و مأوا صنم مناز طعنهٔ بدگوی و ز بیغارهٔ دشمن
Qit'a 114ایا خسرو راد آزاده خوترا داده ایزد همه آرزو
Qit'a 132ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی
Rubai 101از بس که ز ناکسان رسید آزارماین شهر همی به ناکسان بگذارم
Rubai 112آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان
Qasida 63بتا گل رخ تو کرده از بنفشه سپردو زلف تست دو جراره بنفشه سپر
Qasida 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار
Qasida 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
Qasida 124خلاف بود همیشه میان تیغ و قلمکنون به بخت ملک متفق شدند به هم
Qasida 125ربود جان و دل من بزلف غالیه فامبتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام
Qasida 169گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روانبگل و آب روان تازه بود جان جهان
Qasida 182ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه
Qit'a 23ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست
Qit'a 30ماهی دل من بر دو دل خویش بمن دادمن هستم از او خرم و او هست ز من شاد
Qit'a 69ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسرزمانه بر ده همه عمر دشمنانت بسر
Qit'a 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور
Qit'a 96به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین
Qit'a 130ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی
Qit'a 145ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینیپاک از همه بلائی چون گیتی آفرینی
Rubai 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم
Rubai 131ای عالم علم جاودان از درگاهدربان ملک مرا براند از درگاه
Rubai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rubai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rubai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Qasida 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Qasida 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Qasida 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
Qasida 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار